اخبار

هر آنچه در خصوص قرارداد حمل و نقل باید بدانید


بر اثر گسترش روزافزون مبادلات بازرگانی، قرارداد حمل و نقل نقش با اهمیتی پیدا کرده است، به طوری که امروزه مهم‌ترین پایه توسعه روابط تجاری را تشکیل می‌دهد.
بر اثر گسترش روزافزون مبادلات بازرگانی، قرارداد حمل و نقل نقش با اهمیتی پیدا کرده است، به طوری که امروزه مهم‌ترین پایه توسعه روابط تجاری را تشکیل می‌دهد.

حمل ونقل
 بدین سبب، قانون تجارت تغییراتی اساسی در آثار و حتی ماهیت قرارداد حمل و نقل به وجود آورده که متناسب با سرعت و اطمینان لازم در جریان امور بازرگانی است. بر این اساس، جز در مواردی محدود که ذکر خواهد شد، قانون تجارت ایران، به عنوان یک قانون خاص، قرارداد حمل و نقل را از شمول مقررات قانونی مدنی که یک قانون عام است، خارج کرده است. اکنون قانون تجاری که بر روابط بازرگانی ساری است، لایحه‌ای است با بیش از 1600 ماده که سال 91 در صحن علنی مجلس شورای اسلامی تصویب شد. در آن سال، نمایندگان با استفاده از اصل 85 قانون اساسی، این لایحه را به شکل آزمایشی در قالب قانونی 5 ساله درآوردند. به این ترتیب، قانون تجارت برای مدت 5 سال اجرا میشود و پس از رفع ایرادات وارد به آن، به عنوان یک قانون عادی در مجلس دهم تصویب خواهد شد.

قانون مدنی
قانون مدنی که قرارداد حمل و نقل را نوعی عقد اجاره اشخاص به‌شمار آورده است، در ماده 513 چنین مقرر می‌کند:
«اقسام عمده اجاره اشخاص از قرار ذیل است:
1. اجاره خدمه و کارگران از هر قبیل
2. اجاره متصدیان حمل و نقل اشخاص یا مال‌التجاره اعم از راه خشکی یا آب یا هوا.»
(به موجب ماده 516 قانون مدنی)
تعهدات متصدیان حمل و نقل اعم از از اینکه از راه خشکی یا آب و هوا باشد، برای حفاظت و نگهداری اشیایی که به آنها سپرده می‌شود، همان است که برای امانت‌داران مقرر است. بنابراین در صورت تفریط یا تعدی، مسئول تلف یا ضایع شدن اشیایی خواهند بود که برای حمل به آنها داده می‌شود و این مسئولیت از تاریخ تحویل اشیا به آنان است.
تعریف حمل و نقل در قانون تجارت
قبل از اینکه وارد بحث اصلی شویم، بهتر است تعریف و نگاه لایحه جدید تجارات به قرارداد حمل و نقل را بررسی کنیم. در این لایحه، «قرارداد حمل و نقل» این‌گونه تعریف شده است: «پیمانی است که به موجب آن، شخصی که متصدی حمل و نقل نامیده می‌شود، در برابر دیگری تعهد می‌کند که در مقابل اجرت، اشخاص یا کالاها را با شرایط معین و با وسیله معینی از محلی به محل دیگر حمل کند.» دومین اصطلاحی که تعریف شده است، مربوط به «متصدی حمل و نقل» می‌شود که عبارت است از: «شخصی است که در مقابل اجرت، تصدی به حمل کالاها یا اشخاص را برعهده می‌گیرد.»
 «حمل و نقل کننده فرعی» نیز شخصی است که اجرای قرارداد حمل و نقل یا اجرای بخشی از آن از سوی متصدی حمل و نقل به او واگذار می‌شود. این تعریف شامل هر شخص دیگری هست که اجرای تمام یا بخشی از قرارداد به وی واگذار شده است.
قانون مدنی قرارداد حمل و نقل را نوعی عقد اجاره اشخاص به‌شمار آورده است

«فرستنده» و «گیرنده» نیز این‌گونه تعریف شده است: «شخصی است که به نام یا به حساب وی با متصدی حمل و نقل قرارداد بسته شده یا کالا به نام یا به حساب وی به متصدی حمل و نقل تحویل داده شده است و گیرنده شخصی است که مجاز به دریافت کالا در مقصد می‌باشد.» در این لایحه «کالا» و «بارنامه» نیز تعریف شده است. بر این اساس، کالا شامل هر گونه مال اعم از اموال و اشیای جامد یا مایع یا گاز و حیوانات می‌شود. در موردی که کالا در داخل کانتینر، جعبه، قفس یا پالت یا هر وسیله مشابه دیگری قرار داده شده یا به گونه‌ای بسته‌بندی شده است، کلمه کالا شامل کانتینر، جعبه، قفس، پالت و وسایل مشابه دیگر نیز می‌شود، به شرط آنکه به وسیله فرستنده تهیه شده باشد.
بارنامه نیز سندی کاغذی یا الکترونیک است که به تقاضای فرستنده و به وسیله متصدی حمل و نقل یا نماینده او صادر و از سوی اشخاص یاد شده امضا شده و مشخصات کامل کالا در آن قید شده است و دلیل وجود قرارداد حمل و نقل و رسید تحویل کالا به متصدی حمل و نقل محسوب می‌شود. صادر نشدن بارنامه یا ناقص بودن آن تاثیری در اعتبار قرارداد حمل و نقل ندارد.

مسئولیت‌ها
 در این قانون و در قرارداد حمل و نقل، یک مسئولیت اهمیت بسیاری دارد. دوره مسئولیت متصدی حمل و نقل کالا همین مسئولیت است. دوره مسئولیت متصدی حمل و نقل کالا از لحظه‌ای شروع می‌شود که کالا در مبدا حمل در اختیار و تحت کنترل وی، نماینده یا قائم‌مقام او قرار می‌گیرد و تا زمانی که در مقصد در اختیار و تحت کنترل گیرنده، نماینده یا قائم‌مقام‌اش قرار داده شود، ادامه دارد.

دوره مسئولیت متصدی حمل و نقل مسافر
 دوره مسئولیت متصدی حمل و نقل مسافر شامل مدتی است که مسافر در سالن یا سکوی مخصوص سوار شدن و در حال سوار شدن، داخل وسیله نقلیه و در حال پیاده شدن از آن است. به خاطر داشته باشید که قرارداد حمل و نقل، تابع این قانون است، مگر آنکه قانون دیگر مقررات خاصی برای آن وضع کرده باشد. در موارد سکوت، قرارداد حمل و نقل تابع قواعد عمومی وکالت است.


اختصاصی مرکز داوری
۲۵ مرداد ۱۳۹۴ ۱۲:۳۹
تعداد کلیک: ۹۹۱

نظرات بینندگان

میانگین امتیاز کاربران: 0.0  (0 رای)

امتیاز:
 
نام فرستنده: *
پست الکترونیک:  
نظر: *
 
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500  


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به موسسه حقوقی و داوری صنعتکاران به شماره ثبت 33343 می باشد.